Historia zegarków na rękę

Historia zegarków na rękę

W dzisiejszych czasach trudno wyobrazić sobie codzienne funkcjonowanie bez zegarków. Spiesząc się do szkoły, pracy czy na randkę, zawsze musimy wiedzieć, która dokładnie jest godzina. Najwygodniejszym sposobem na zapewnienie sobie możliwości stałej kontroli czasu jest noszenie zegarka na ręce. Choć obecnie posiadanie go jest oczywistością, nie zawsze tak było.

Zegarek naręczny to nie tylko praktyczny przyrząd do odmierzania czasu. Zegarki są kupowane i noszone w celu podkreślenia statusu społecznego, są oznaką prestiżu i pełnią funkcję biżuterii – mówi specjalista z firmy Demus. Jednak zanim trafiły do powszechnego użytku, budziły mieszane uczucia i aby zasłużyć na popularność, jaką cieszą się współcześnie, musiały najpierw sprawdzić się w boju – dosłownie.

Wynalezienie zegarka kieszonkowego

Bezpośrednim przodkiem zegarka naręcznego jest zegarek kieszonkowy, którego wynalezienie zawdzięczamy Peterowi Henleinowi z Norymbergi. Opracowany w 1510 roku zegarek przenośny nazwano jajkiem norymberskim, ze względu na owalny kształt puszki, w której zamknięto mechanizm.

Damskie zegarki naręczne

Zegarki kieszonkowe cieszyły się olbrzymią popularnością, a pojawienie się pod koniec XIX wieku zegarków noszonych na nadgarstku uważano za przejściową modę. Niewielkie urządzenia naręczne przeznaczone były przede wszystkim dla kobiet i traktowane jako element ozdobny. Pomysł używania ich również przez mężczyzn uchodził za niedorzeczny, jednak życie prędko zweryfikowało ten mylny światopogląd.

Zegarki naręczne dla mężczyzn

Do rozpowszechnienia zegarków naręcznych wśród mężczyzn przyczyniła się I wojna światowa. Możliwość dokładnego określenia czasu była na froncie koniecznością, ale używanie zegarków kieszonkowych w takich warunkach okazało się po prostu niewygodne.

Dlatego specjalnie na potrzeby wojska niemieckiego, firma Gerard-Perregaux zaprojektowała specjalny zegarek na rękę, wyposażony we wzmocnienie z kratki, zabezpieczającej przed stłuczeniem szybki. W tym momencie zegarki naręczne przestały być atrybutem typowo kobiecym.

Ewolucja zegarka naręcznego

Zegarki na rękę aż do połowy XX wieku napędzane były mechanicznie. Pierwszy model zegara z napędem kwarcowym opracował japoński koncern Seiko. W 1969 roku do ogólnej sprzedaży trafił naręczny zegarek kwarcowy SEIKO Quartz Astron.

W tym samym czasie narodził się pomysł zastąpienia tradycyjnych wskazówek wyświetlaczem cyfrowym. Już w maju 1972 roku na rynek trafił elektroniczny zegarek z czterocyfrowym wyświetlaczem marki Pulsar. Używany wówczas wyświetlacz LED okazał się niezwykle energochłonny, toteż godzinę można było wyświetlać tylko przez kilka sekund, aktywując wyświetlacz specjalnym przyciskiem. Wkrótce wyświetlacz LED został zastąpiony ciekłokrystalicznym, który umożliwia wyświetlanie czasu w trybie ciągłym.

Na przestrzeni dziejów zmieniały się kształty zegarków, ich wygląd, sposób noszenia, rodzaj napędu i wyświetlaczy. Każda zmiana służyła udoskonaleniu zegarka i ułatwieniu posługiwania się nim, jednak, co ciekawe, współcześnie każdy ze znanych nam rodzajów zegarków cieszy się pokaźnym gronem sympatyków. Dlatego właśnie, obok nowoczesnych zegarków elektronicznych, producenci wciąż z powodzeniem sprzedają klasyczne urządzenia mechaniczne, określane niekiedy mianem zegarków z duszą.
ruchu

Historia zegarków na rękę
5 (100%) 8 votes

Post Author: Redakcja

Redakcja portalu Wiadomosci24.info.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *