Kompresjoterapia w leczeniu niewydolności żylnej

kompresoterapia

Kompresjoterapia jest nieinwazyjną metodą zapobiegania i leczenia przewlekłej niewydolności żylnej, która polega na wywarciu ucisku na chorą kończynę. Ucisk ten jest najsilniejszy w okolicach stawu skokowego i maleje stopniowo, aż do pachwiny. Dzięki temu zmniejsza się średnica żył, co powoduje zwiększenie prędkość przepływu krwi i poprawia się wydolność zastawek. Krew przestaje się cofać i zalegać w naczyń żylnych podudzia. Zredukowanie nadciśnienia żylnego wpływa na poprawianie się mikrokrążenia i zmniejszenie obrzęku.

W kompresjoterapii stosuje się:

  • bandaże i różnego typu podkłady i wyściółki (są różne techniki bandażowania),
  • wyroby pończosznicze: podkolanówki, pończochy i rajstopy (także dla kobiet w ciąży i mężczyzn ),
  • masaż pneumatyczny.

Wskazania do kompresjoterapii 

Wskazaniami do zastosowania terapii przy pomocy stopniowanego ucisku są:

  • profilaktyka przewlekłej niewydolności żylnej u osób, które obciążone są genetycznie, albo wykonujących pracę siedzącą lub stojącą,
  • leczenie objawów przewlekłej niewydolności żylnej: uczucia ciężkości nóg, obrzęków, żylaków, zapaleń żył, zakrzepic, żylnych owrzodzeń podudzi,
  • leczenie zespołu pozakrzepowego i jego zapobieganie,
  • profilaktyka i leczenie niewydolności żylnej u kobiet ciężarnych,
  • zapobieganie zakrzepicy po zabiegach operacyjnych na żyłach: po skleroterapii, zabiegach endowaskularnych, operacjach żylaków,
  • zapobieganie zakrzepicy u pacjentów o zwiększonym ryzyku wystąpienia zakrzepicy: po operacjach, np. ortopedycznych, w chorobie nowotworowej, u osób w podeszłym wieku, u pacjentów leżących, czy pozostający długo w bezruchu, np. podczas podróży,
  • obrzęki limfatyczne.

Przeciwskazaniem do kompresjoterapii jest przede wszystkim znacznie niedokrwienie tętnicze, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, nieleczonego septycznego zapalenia żył oraz bolesny obrzęk siniczy.

Stosowanie kompresjoterapii powinno być skonsultowane z lekarzem w przypadku:  ograniczenia aktywności ruchowej (np. unieruchomienie w łóżku), infekcji skórnych, sączących zapaleń skóry, obniżenia czucia w kończynie (np. w przebiegu cukrzycy)

W przypadku leczenia żylnych owrzodzeń podudzi warto podkreślić, że kompresjoterapia jest metodą przyczynową, ponieważ likwiduje nadciśnienie żylne. Żadne opatrunki,  czy maści stosowane na rany nie wyleczą tego typu bardzo bolesnych ran. Konieczna jest odpowiednio stosowana kompresja. Odpowiednia, oznacza z odpowiednią siła ucisku i materiałami o odpowiednim stopniem sztywności (rozciągliwości). Znajdują tutaj zastosowanie zarówno systemy do bandażowania wielowarstwowego, ale też specjalne podkolanówki dwuwarstwowe, często z zamkiem błyskawicznym ułatwiającym nakładanie wyrobu.

Uciskowe wyroby pończosznicze

Niewątpliwą zaletą kompresyjnych wyrobów pończoszniczych, na tle innych metod wykorzystywanych w leczeniu uciskiem, jest wygoda ich stosowania. Do wyboru są podkolanówki, pończochy czy rajstopy przeciwżylakowe wielu producentów wykonane z różnych przędzy, o różnych deseniach, kolorach. Współczesne są tak doskonałe, że tylko pacjent wie, że nosi wyroby medyczne. Niemniej, z uwagi na ich walory lecznicze, warto podkreślić, że najważniejsze jest by były dobrze dobrane, co do rozmiaru, jak i siły ucisku.

Dopasowując rozmiar trzeba dokonać prawidłowo pomiarów obwodów i długości w różnych miejscach :

  • w najwęższym miejscu tuż nad kostką,
  • w najszerszym miejscu łydki,
  • poniżej kolana,
  • w połowie uda,
  • lekko poniżej pośladów,
  • w najszerszym miejscu bioder,
  • w pasie.

Pomiary muszą być dokonywane na nieobrzękniętej nodze. Należy również dokładnie dobrać siłę ucisku, w zależności od tego jaki jest stopień zaawansowania choroby. Wybranie odpowiedniego stopnia ucisku ma bardzo istotne znaczenie. Nie może on być bardzo delikatny, gdyż nie będzie w pełni skuteczny. Natomiast zbyt mocny ucisk może być źle tolerowany przez pacjenta. Najlepiej, żeby stopień ucisku został dobrany przez lekarza.

Na rynku dostępne są wyroby w 4 klasach ucisku:

  • Klasa I – tego rodzaju produkty zalecane są głównie w przypadku profilaktyki przewlekłej niewydolności żylnej, podczas ciąży (zapobiegawczo), w likwidacji początków niewydolności żylnej, np. przy uczuciu zmęczonych nóg, ale także wtedy, gdy mimo wskazań do wyższej klasy ucisku, są przeciwwskazania do jej stosowania.
  • Klasa II – produkty w tej klasie mogą być używane w przypadku żylaków, podczas ciąży, po zabiegach na żyłach, np. skleroterapii, operacji, leczeniu laserowym, występowania obrzęków żylnych, a także w zapobieganiu nawrotu owrzodzeń żylnych.
  • Klasa III – wyroby tej klasy zaleca się w przypadku zaawansowanej niewydolności żylnej ze zmianami w układzie żył głębokich, w leczeniu zakrzepicy i zespołu pozakrzepowego, po zabiegach na żyłach, w leczeniu czynnych żylnych owrzodzeń podudzi,
  • Klasa IV – są to produkty o najmocniejszym stopniu nacisku. Powinno się je stosować w przypadku ciężkiego zespołu pozakrzepowego.

Leczenie niewydolności żylnej za pomocą wyrobów pończoszniczych o stopniowanym ucisku to przede wszystkim wyroby okrągłodziane. W wyjątkowych przypadkach, na najbardziej zaawansowane stadia oraz przy występowaniu jednocześnie masywnych obrzęków poleca się wyroby o mniejszej rozciągliwości oraz przede wszystkim płaskodziane. Technika ich dziania pozwala na jeszcze większe wspomaganie  powrotu żylnego, nawet przy niższych klasach ucisku. Niweluje także wrzynanie się i rolowanie wyrobu w przypadku współistnienia obrzęków kończyny.

Źródło: CentrumFlebologii.pl 

Kompresjoterapia w leczeniu niewydolności żylnej
5 (100%) 1 vote

Post Author: Redakcja

Redakcja portalu Wiadomosci24.info.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *